iNsAnE_rEaLiTy

Minsan iniisip ko pwede namang maging masaya nalang ako sa anong meron ako ngayon. Grumaduate na ko, may trabaho. Diba dapat ganun nalang. Pero bakit hindi pa din ako masaya? Nararamdaman ko may kulang pa din. Pero natatakot ako na punan yung kulang na yun. Ang weird ko. May gusto akong mangyari pero natatakot naman akong mangyari yun.

Nahihirapan akong mag-isip. Nahihirapan akong pumili kasi ang pinagpipilian ko ay dalawang bagay na mahalaga sa akin. Alam ko na kaya ko naman na pagsabayin. Mukha nga lang imposible pero kaya ko naman yun.

Ayokong magpadala sa sinasabi ng iba. Ganun kasi yung nangyari sa akin noon eh. Nagpadala ako sa sinabi ng ibang tao kaya mas lalong humina ang loob ko- in the end I gave up.

Hindi ako nagsisi nung nag give up ako kasi nakabuti naman sa akin yung nangyari after. Pero iba ‘to nagyon. All my life, eto lang ang ginusto ko. Wala akong ibang ginusto kundi makilala sa larangang to. Alam ko wala akong dapat ikatakot. Nasa likod ko ang family ko.

Gusto ko to hindi lang dahil gusto ng family o kaibigan ko. Gusto ko to kasi alam ko after I realize this dream alam ko mas magiging makabuluhan ang buhay ko. Hindi man nila maintindihan ang mga reasons ko pero malalalim din kasi ang pinanggalingan ng dream na ‘to eh.

For the meantime, I want to keep this reason by myself. I am praying na sana tama ang decision ko. Hindi naman ako pinabayaan ni Lord ever since eh, kaya alam ko hindi niya din ako pababayaan this time.

Pero I’m so sure na this is what I really want.